Το ζήσαμε κι αυτό… Όχι ότι μας προκαλεί κάποια εντύπωση και ότι πρέπει να ξεπερνάμε έτσι απλά ένα διπλό στο Αλκαζάρ ακόμη και απέναντι στη τελευταία (φέτος) ΑΕΛ. Άλλωστε αν ήταν εύκολο θα περνούσαν με διπλό κι άλλοι (όπως ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός) από το συγκεκριμένο γήπεδο. Προφανώς λοιπόν προτού πάμε παρακάτω οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως, όπως έχουν τα πράγματα φέτος και με την ΑΕΚ που ‘χουμε δει έως τώρα, συνιστά σημαντικό αποτέλεσμα να παίρνεις το διπλό, στην έδρα της Λάρισας…

Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο; Προφανώς… Αλλά όταν είχες να κερδίσει από το 2016, τον Οκτώβριο για την ακρίβεια του 2016, τότε δεν μπορείς να προσπερνάς σε σημασία και αξία τη νίκη που πέτυχε στο Αλκαζάρ η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ και η οποία θα μπορούσε να ‘ρθει πιο εύκολα απ’ ότι έγινε. Γι’ αυτό ευθύνεται (και) ο Ισπανός τεχνικός, αλλά και οι ίδιοι οι παίκτες με τα λάθη τους, που έβαλαν στο ματς τον αντίπαλο που δεν μπορούσε έως το σημείο του 2-2 να κάνει υποψία φάσης στην εστία του Αθανασιάδη.

Κι όμως θα μπορούσε να φτάσει και στο 3-2 από το 0-2, στην απόλυτη ανατροπή, όταν στην κόντρα επίθεση που βγήκαν με τρεις παίκτες έναντι μόλις ενός, δεν τα έκαναν μαντάρα. Έως τότε βέβαια η ΑΕΚ είχε καταφέρει να μη βρει τρίτο γκολ και να τελειώσει το παιχνίδι ως όφειλε. Αντί αυτού έγινε διπλή κακή κίνηση απ’ τον πάγκο (έξω Τάνκοβιτς και Ολιβέιρα) με αποτέλεσμα να ζήσουμε ένα ακόμη ματς… ροντέο! Τουλάχιστον συνέχισε με διπλό και εκτός των 3 βαθμών που πήρε θα πρέπει να κρατήσουμε και την ενότητα που βγήκε από τον τρόπο που πανηγυρίστηκαν τα δυο τελευταία τέρματα…

Έκανε το χρέος της κι ας πρόλαβε να κάνει το ματς… ροκ και κατάφερε να πάρει μια ακόμη νίκη μακριά απ’ το ΟΑΚΑ. Αν το έκανε και εντός έδρας με την ίδια συχνότητα, τουλάχιστον η δεύτερη θέση θα είχε ήδη κριθεί, αλλά… Όπως και να ‘χει το κάθε ματς συνιστά και μάθημα για την ίδια την ομάδα, τους ποδοσφαιριστές της και φυσικά το τεχνικό της τιμ. Αλλά καλό είναι κάποτε να μπορεί να το λύσει το ζήτημα και το μάθημα να πάψει πάντα να μετατρέπεται σε πάθημα!

Υπάρχει τρόπος να βλέπουμε την ΑΕΚ ήρεμα…

Προτού μπούμε στη διαδικασία να εστιάσουμε σε αυτά που είδαμε και στο τι πήγε στραβά για να μη τελειώσει εύκολα ένα παιχνίδι που έμοιαζε… τελειωμένο στο πρώτο 45λεπτο, με το σκορ στο 0-2 ήδη, οφείλουμε να «βοηθήσουμε» τους Ενωσίτες (ειδικά εγώ που ανήκω στην ίδια κατηγορία), να (συνεχίσουν) να βλέπουν την ΑΕΚ αλλά με περισσότερη ηρεμία και χαλαρότητα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αλλά και φαρμακεία φυσικά με τα κατάλληλα χάπια…

Υπάρχουν πολλά είδη ηρεμιστικών τα οποία μπορούν να μας βοηθήσουν να βλέπουμε την ΑΕΚ και να είμαστε χαλαροί και ήρεμοι. Να μην έχουμε άγχος, να μην ανεβαίνει η πίεσή μας, να μην υπάρχει φόβος να… μείνουμε μπροστά απ’ την οθόνη μας και φυσικά να ΜΗ χάνουμε κάθε φορά μετά τον εκάστοτε αγώνα τον ύπνο μας. Θα καταφύγουμε στα χάπια κύριοι, εκεί μας οδηγεί η ομάδα, άλλοι τα ‘χουν ξεκινήσει ήδη και έχουν βρει την ψυχική τους ηρεμία, αυτή που μας έχει καταστρέψει η ΑΕΚ κοινώς!

Δεν θα γράψω τα ηρεμιστικά ένα προς ένα να μη θεωρηθεί ότι κάνω και διαφήμιση, άλλωστε θαρρώ όλοι τα γνωρίζουμε, για όσους θέλουν κάτι πιο χαλαρό υπάρχει και η βαλεριάνα. Ότι σας βοηθάει φίλοι και αδερφοί μου. Τι να κάνουμε τώρα; Πρέπει να προσέξουμε την υγεία μας και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον αφού η ΑΕΚ δεν θα το κάνει στο χορτάρι. Προέχει να είμαστε καλά για να μπούμε όλοι μαζί στο νέο μας γήπεδο στην πιο όμορφη πόλη, στην «Αγιά Σοφιά» και στην Νέα Φιλαδέλφεια…

Μην παρεξηγηθεί από κανέναν το χιουμοράκι μου και αρχίσει τα «ο Τσακ μας έριξε στα χάπια», ή να το χοντρύνει κανείς ότι «σας ρίχνω στα ναρκωτικά». Μακριά από μένα τέτοιες σκέψεις και επικίνδυνες καταστάσεις. Επαναλαμβάνω θέλει και λίγο χιούμορ το… έργο. Διαφορετικά θα τρελαθούμε τελείως, όταν με όσα βιώνουμε και στερούμαστε ελέω πανδημίας, έχουμε την υποχρέωση να δούμε και τα ποδοσφαιρικά… θρίλερ που μας προσφέρει η ΑΕΚ. Άντε να πάμε και παρακάτω! Αλλά είπαμε, ΑΕΚάρα σ’ αγαπώ γιατί (εκτός των άλλων) βλάπτεις στην υγεία!

Προσθήκες στην άμυνα κι αυτό που πρέπει να αλλάξει ο Μανόλο

Για να το… σοβαρέψουμε λίγο θαρρώ πως είναι πασιφανές και στον πλέον άσχετο ότι απαιτείται να γίνει ένα σημαντικό λίφτινγκ στην άμυνα της ΑΕΚ. Το ‘χω γράψει εκατό φορές ότι η ομάδα πρέπει να βρει στόπερ ηγέτη και θα εξελιχθούν μια χαρά Σβάρνας και Λάτσι, αλλά ο ένας που θα ‘ρθει πρέπει να ‘ναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ. Όπως απαραίτητο είναι να βρεις και αριστερό μπακ αφού υπάρχει μόνο ο Μιτάι και ο Λόπες πλέον δεν κάνει ούτε για αλλαγή. Θα δούμε για δεξί μπακ ανάλογα με το τι θέλει ο Χιμένεθ να παίξει.

Εννοείται πως θες και τερματοφύλακα. Ας ήταν ο Αθανασιάδης αυτός που έπρεπε στο Αλκαζάρ. Δεν αλλάζει αυτό… Έχουν όλα κριθεί και αξιολογηθεί ήδη. Η ΑΕΚ διαθέτει δυο πολύ δυνατούς δεύτερους γκολκίπερ. Σούπερ παιδιά και εκπληκτικοί χαρακτήρες αλλά αυτό είναι άσχετο με την ανάγκη της Ένωσης που θέλει να πρωταγωνιστεί. Αν δεν θέλει μπορεί να τους εμπιστευτεί αρκεί να το επικοινωνήσει και να περιμένει να βγει ένας απ’ τους δυο ως πρώτος!

Ωστόσο πρέπει να αλλάξει λίγο και ο Χιμένεθ. Στο κομμάτι της νοοτροπίας του. Με το σκορ στο 1-2 δεν βγάζεις τους Ολιβέιρα (που ήταν ο καλύτερος του αγωνιστικού χώρου) και Τάνκοβιτς. Είναι λάθος μήνυμα που στέλνεις στην ομάδα και στον αντίπαλο. Μπορεί όχι δικό σου αλλά φαίνεται πως αυτό που καταλαβαίνουν είναι να γυρίσουν πίσω, να μείνουν σε θέση άμυνας και να μη τελειώσουν το ματς. Η ΑΕΚ όφειλε να ψάξει και να βρει όπως ξεκίνησε το ματς, με 4-4-2, το τρίτο γκολ και να πιέζει ψηλά τον αντίπαλο όπως έκανε στο μεγάλο μέρος του αγώνα προκειμένου να μη μπορεί να βρει τρόπο να αντιδράσει η ΑΕΛ.

Για να υπάρξει όμως συνέχεια και αγωνιστική συνέπεια από τον Χιμένεθ πρέπει να πας στο… δρόμο του. Κι αυτός απαιτεί μίνιμουμ τερματοφύλακα, στόπερ, αριστερό μπακ: όλοι τους να είναι ηγέτες! Απλά και όμορφα… Δεν γίνεται η επίθεση να παίζει πάντα με… δυο αντιπάλους: την άμυνα της άλλης ομάδας αλλά και εκείνη της δικής τους. Η ΑΕΚ μεσοεπιθετικά είναι αυτό που σημειώναμε το καλοκαίρι: πολύ δυνατή και έχει αναβαθμιστεί. Αντίστοιχα πρέπει να πετύχει αναβάθμιση στην άμυνά της, τόσο ουσιαστική και ποιοτική.

Υγ: Εκτός απ’ το διπλό το μόνο που πρέπει να κρατήσουμε και να χαρούμε γι’ αυτό είναι ο τρόπος που πανηγυρίστηκε το τρίτο και το τέταρτο γκολ απ’ όλη την ομάδα. Από την ημέρα που ήρθε ο Χιμένεθ και ο Κονέ θυμάμαι να φωνάζει στον πάγκο να εμψυχώνουν και να χειροκροτούν τους συμπαίκτες του και φτάσαμε στο ματς με την ΑΕΛ να γίνεται πανδαιμόνιο στα γκολ και ντου αγάπης και πανηγυρισμών των εκτός αγωνιστικού χώρου σε εκείνους που το πέτυχαν. Εξαιρετική εικόνα και του Τσιντώτα να πηγαίνει πρώτος στον Αθανασιάδη όταν έπιασε το πέναλτι. Αυτά είναι πράγματα ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ πάντα στην ΑΕΚ για να πετύχει ξανά εφόσον αλλάξουν κι άλλα σε επίπεδο προσώπων…

Υγ2: Ήλπιζε ο Χιμένεθ να ‘χει μια εβδομάδα επιτέλους μπροστά του να δουλέψει. Πάει κι αυτή… Η ΑΕΚ πάει για το ματς του Σαββάτου με τον Αστέρα Τρίπολης στο ΟΑΚΑ με δυο – τρεις διαθέσιμες μέρες για σοβαρή δουλειά στην προπόνηση… Αν έχεις τύχη… διάβαινε που λένε! Κρίμα για τον Σεβιγιάνο τεχνικό, πολύ κρίμα.

Υγ3: Ίσως να αποδειχθεί σημαντική αυτή η νίκη που προκαλεί μεγαλύτερη συσπείρωση, αυτοπεποίθηση και επιθυμία για επιπλέον νίκες σε μια κακή σεζόν στη διάρκεια της οποίας η Ενωση ψάχνει κίνητρο και τι ακριβώς της μένει να πετύχει… Επίσης το γεγονός ότι προσωπικά θεωρώ λανθασμένες τις κινήσεις από τον πάγκο σχετικά κυρίως με τους παίκτες που βγήκαν, δεν σημαίνει ότι αυτοί που ήρθαν από τον πάγκο ήταν κακοί. Διότι ο Αλμπάνης θα αδικηθεί τούτη τη φορά αν δεν αναφερθεί αφού σημειώνει ένα γκολ (βοήθησε και η τύχη), αλλά συμμετέχει και στο τέταρτο γκολ με υπέροχη μεγάλη μεταβίβαση στον Λιβάι Γκαρσία που έκανε τη 2η ασίστ του στο ματς στο γκολ του Σιμάνσκι…

Υγ4: Στην άμυνα όσο μπορεί να δικαιολογείται ένα λάθος του Λάτσι που μαθαίνει και επιβεβαίωσε στις συμμετοχές του ότι αξίζει να επενδύσεις, τόσο αντίστοιχα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στην ίδια φάση νέο λάθος του Λόπες που μαζί με αυτό του Λάτσι προκάλεσαν το δεύτερο γκολ της ΑΕΛ.

Υγ5: Στην περίπτωση του Ολεγκ Νταντσένκο και τη  συμμετοχή στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα διαπιστώσαμε μια ακόμη φορά ότι παίζει σωστά τη θέση όταν η ομάδα επιτίθεται, τη στιγμή που συμβαίνει το αντίθετο όταν η ομάδα είναι σε φάση άμυνας. Δεν θεωρώ ότι στη φάση του γκολ του Νικολιά είναι δική του ευθύνη αφού υπάρχουν λάθη που προηγήθηκαν, η μπάλα βρίσκεται στην απέναντι πλευρά από εκείνον και ίσως να ‘χε κλείσει πιο κοντά στο στόπερ του (στον Νεντελτσιάρου που είχε ανέβει λίγο πιο ψηλά). Μπροστά συμμετείχε με το καλό γύρισμα στον Μάνταλο εντός περιοχής και στη φάση του 2-3 στη σέντρα που κάνει και δεν απομακρύνει σωστά η άμυνας της ΑΕΛ, αντίθετα πάνω στον Αλμπάνη. Αντιλαμβάνομαι ότι ο Ουκρανός χρειάζεται ματς και ταυτόχρονα δουλειά στο τακτικό κομμάτι της θέσης του δεξιού μπακ, ειδικά απ τη στιγμή που πρέπει να τιθασεύει την επιθυμία του να ανεβαίνει κάτι που σαν οδηγία από τον πάγκο δεν αποτελεί προτεραιότητα!

Photo Credits: Κώστας Τόπας

Πηγή
Author: