Από τις αρχές του Δεκεμβρίου μέχρι τα μέσα του Φλεβάρη, όπου διακόπτεται κάθε χρόνο το Τσάμπιονς Λιγκ, η χρονική απόσταση είναι τόσο μεγάλη που ακόμη και το φαβορί ενός ζευγαριού την ημέρα της κλήρωσης, μπορεί την ημέρα διεξαγωγής των αγώνων να έχει μετατραπεί σε αουτσάιντερ.

Αλλωστε, το παράδειγμα της φετινής Μάντσεστερ Σίτι είναι χαρακτηριστικό. Στις 21 Νοεμβρίου μερικές ημέρες πριν ολοκληρωθεί η φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, έχανε 2-0 από την Τότεναμ στην Πρέμιερ Λιγκ και έπεφτε στην 11η θέση της βαθμολογίας.

Από εκείνη την ημέρα μέχρι και σήμερα, η Μάντσεστερ Σίτι, δεν έχασε ποτέ, πουθενά και από κανέναν, σε όλες τις διοργανώσεις. Επιπλέον στα τελευταία 16 ματς που έχει δώσει μετρά ισάριθμες νίκες και δεν έχει ζήσει τρεις μήνες, ούτε λεπτό που να είναι πίσω στο σκορ. Ένα κομπιούτερ που τα κάνει όλα στην εντέλεια, δεν κάνει λάθος ποτέ…

Την ημέρα της κλήρωσης η συζήτηση για τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου δεν θα ξεκινούσε ποτέ από την Σίτι, σήμερα δικαιωματικά και με δεδομένο ότι το εμπόδιο στους «16», η Γκλάντμπαχ, δεν είναι μεγάλο, η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα, η οποία τα κάνει όλα αυτά, χωρίς Ντε Μπρόινε και Αγουέρο, μοιάζει και είναι, ένα από τα μεγάλα φαβορί.

Όχι όμως πάνω από την Μπάγερν Μονάχου. Οι Βαυαροί, ως πρωταθλητές Ευρώπης δεν δείχνουν να είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, αλλά εξακολουθούν να σηκώνουν τρόπαια πιο συχνά απ’ όσο χάνουν ματς.

Μία ομάδα φτιαγμένη για να είναι αποτελεσματική, σε κάνει να τρομάζεις, αν σκεφτείς τι θα γίνει αν ξαναπιάσει, κάποια στιγμή μέχρι το τέλος της σεζόν, την απόδοση που είχε στο φινάλε της περσινής. Η Μπάγερν είναι η ομάδα με τις μεγαλύτερες προσωπικότητες στο χόρτο αυτή την εποχή και σε ματς της μίας βραδιάς, αυτό είναι που μετράει, που έχει τη μεγαλύτερη σημασία.

Εστω λοιπόν κι’ αν η κουβέντα ξεκινά από την Σίτι, η σωστή τοποθέτηση των πραγμάτων είναι με διαφορετική σειρά. Πρώτο φαβορί η Μπάγερν και δεύτερο η Σίτι. Νομίζω, ότι αυτή που ακολουθεί έστω και στην κατάσταση που είναι, δεν είναι ούτε η Ρεάλ, ούτε η Μπάρτσα, ούτε η Παρί, αλλά η Λίβερπουλ.

Δεν θα διεκδικήσει το πρωτάθλημα στην Αγγλία, όπως όλα δείχνουν και δεν έχει και κάτι άλλο να διεκδικήσει μέσα στη σεζόν. Συνεπώς η Λίβερπουλ, με έναν προπονητή και παίκτες που ξέρουν πώς να το κάνουν, το έκαναν άλλωστε και πριν δύο σεζόν, ασφαλώς και είναι ψηλά στην τοποθέτηση των φαβορί.

Ευλόγως θα αναρωτηθεί κάποιος, με τέτοια απόδοση και τέτοια ψυχολογία που έχει η Λίβερπουλ το τελευταίο διάστημα, πόσο μακριά μπορεί να πάει σε μία τόσο δύσκολη διοργάνωση; Αλήθεια είναι, αλλά πιστεύω ότι και η απόδοσή της θα βελτιωθεί και το Τσάμπιονς Λιγκ θα γίνει για αυτήν ο Νο1 στόχος, εκτός κι’ αν πράγματι μπλέξει για τα καλά με την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα…

Για όλα τα υπόλοιπα παραδοσιακά φαβορί δεν ξέρω τι ακριβώς να περιμένω. Η Ρεάλ Μαδρίτης ασφαλώς και μπορεί να το κατακτήσει ξανά με Ζιντάν στον πάγκο, αλλά μπορεί να αποκλειστεί ακόμη και τώρα από την υπέροχη Αταλάντα. Μία χρονιά παράξενη για τους Μαδριλένους, όπως και για τις περισσότερες ομάδες, είναι πραγματικά δύσκολο να εκτιμήσεις που θα τους βγάλει…

Για την Μπαρτσελόνα και την Παρί νομίζω ότι η φωτογραφία της στιγμής δείχνει ότι τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Στο τωρινό μεταξύ τους ζευγάρωμα στη φάση των «16», μία από τις δύο θα αποχαιρετήσει πρόωρα το θεσμό, αλλά από την άλλη αυτή που θα περάσει, θα αισθανθεί δυνατή και ικανή για το καλύτερο. Δύσκολο να εκτιμήσεις μέχρι που μπορεί να φτάσει, αυτή που θα περάσει με την Παρί να έχει νέο προπονητή και την Μπάρτσα να στηρίζεται σε ένα σωρό πιτσιρικάδες. Δύσκολα πάντως θα έβλεπα μέχρι το τέλος του δρόμου και την κατάκτηση του τροπαίου για κάποια από τις δύο…

Οσο για τα αουτσάιντερ της διοργάνωσης, ένα ενδιαφέρον έχει ασφαλώς να δούμε την Τσέλσι του Τούχελ με την Ατλέτικο του Τσόλο. Οποια περάσει από αυτό το ζευγάρι είναι αλήθεια ότι σε ψήνει ότι μπορεί να φτάσει μακριά. Κάτι που δεν το θα το έλεγες για τη Γιουβέντους του Πίρλο κι’ ας παίζει τώρα με την Πόρτο. Αλλά ποιος είναι αλήθεια αυτός που μπορεί να αποκλείσει τον Ρονάλντο από την κουβέντα για την κατάκτηση του τροπαίου.

Τέλος, προσωπικά έχω και μία απορία. Η Σεβίλλη είναι μόνο για να πηγαίνει σε τελικούς Europa League ή μήπως και για κάτι παραπάνω…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ 

Πηγή
Author: